اولین دوره مسابقات جهانی اورکلاکینگ که با حضور 25 کشور از جمله ایران، در تایپه برگزار شده بود با مشخص شدن بهترین ها در دو گروه، اورکلاک مادربرد P45 و مسابقات اورکلاک آزاد به کار خود پایان داد. در این مسابقات کشورهای صاحب نامی چون استرالیا، چین، فرانسه، آلمان، یونان، آمریکا، هنگ کنگ، هند، اندونزی، ایتالیا، ژاپن، کره جنوبی، مالزی، روسیه، سنگاپور، آفریقای جنوبی، سوئد، تایوان، تایلند، ترکیه و ویتنام به همراه تیم ایران با هم به رقابت پرداختند. لازم به ذکر است ایران به عنوان تنها تیم از خاور میانه به این مسابقات راه یافته بود و کشورهای آمریکا، چین و سوئد نیز هر یک دارای دو تیم در این رقابت ها بودند.
در مجموع می توان گفت که اروپایی ها و کشورهای آسیای شرقی پر رنگ ترین حضور را در این رقابت ها داشتند. این رقابت ها که با حمایت شرکت های GIGABYTE، Intel، Corsair، Western Digital، ATI و چند شرکت معتبر سخت افزاری دیگر برگزار شده بود در روز 25 سپتامبر (برابر با چهارم مهرماه) سال جاری در سالن اصلی هتل "گراند هیات" شهر تایپه و در دو دور برگزار گردید. با توجه به زمان محدودی که برای این رقابت ها در نظر گرفته شده، شرکت کنندگان فرصت کمی برای آماده سازی سیستم های خود داشتند که همین موضوع سبب شده تا بتوانند سرعت عمل خود را نیز محک بزنند. به غیر از بخش های اصلی در نظر گرفته شده برای مسابقه تعدادی بخش جانبی نیز در نظر گرفته شده بود.
در بخش اول که به اورکلاک کردن مادربردهای سری P45 اختصاص داشت، تمامی شرکت کنندگان موظف بودند تا با استفاده از قطعاتی که در اختیار آن ها قرار گرفته بود، به بالاترین امتیاز های ممکن دست پیدا کنند. قطعات مورد استفاده در این بخش شامل: مادربرد GA-EP45T-Extreme از گیگابایت، پردازنده های Intel QX9650، حافظه های Corsair Dominator DDR3 1800MHz، کارت های گرافیکی GIGABYTE GV-R487-1GH-B، دیسک سخت WD VelociRaptor و منبع تغذیه GIGABYTE Odin GT 1200W بودند. علاوه بر این و با توجه به این موضوع که تمام شرکت کنندگان از سیستم های خنک کننده با نیتروژن مایع استفاده می کردند، چندین کپسول بزرگ هیدروژن نیز در گوشه ای سالن قرار گرفته بود و هر گاه که می خواستید می توانستید ظرف خود را پر کنید. همانطور که گفته شد تمامی شرکت کنندگان از خنک کنندهای دست سازی استفاده کرده بودند که توسط خود آن ها طراحی و ساخته شده بود. می توانستید این خنک کننده ها را که در شکل ها و اندازه های مختلف ساخته شده بودند را بر روی هر میزی ببینید. علاوه بر این و با توجه به این موضع که اورکلاک کردن کارت گرافیک هم بخشی از مسابقه بود، بسیاری از شرکت کنندگان خنک کننده های مخصوص اورکلاک کارت گرافیک را هم به همراه داشتند. مسابقه دور اول که دور اصلی نیز به حساب می آمد در چهار بخش برگزار گردید. در اولین گام سیستم ها توسط نرم افزار Everest آزمایش شدند. این نرم افزار که به بررسی پهنای باند گذرگاه های مختلف بر روی سیستم می پردازد، بسیار به کارایی مادربرد حساس است.
به همین دلیل تیم هایی که توانسته بودند پل شمالی و جنوبی و همینطور حافظه های خود را به شکل بهتری اورکلاک کنند توانستند به نتایج بهتری دست پیدا کنند. در گام دوم نرم افزار Super Pi قرار داشت. این نرم افزار برای بررسی کارایی پردازنده مورد استفاده قرار می گیرد و به همین دلیل نتایج به دست آمده در آن مستقیما به فرکانس کاری پردازنده بستگی دارد. در حقیقت در این بخش تمام تمرکز بر روی اورکلاک پردازنده قرار داشت. در سومین گام از نرم افزار 3DMark 2001 استفاده شد که اگرچه کمی قدیمی به نظر می رسد اما با توجه به آزمایش های خوبی که دارد می تواند کارایی کلی سیستم را به بهترین نحو مورد آزمایش قرار دهد. در حقیقت در این آزمایش تمامی بخش های سیستم باید به صورت کاملا هماهنگ اورکلاک شوند. در نهایت و در آخرین گام هم نرم افزار 3DMark 06 قرار داشت. این نرم افزار که در حقیقت نسخه جدیدتری از نرم افزار 3DMark 2001 است بیشتر برای تست کارایی کارت گرافیک مورد استفاده قرار می گیرد و به همین دلیل تیم هایی که کارت های گرافیکی خود را بهتر اورکلاک کرده بودند توانستند نتایج بهتری را کسب کنند. البته، این نرم افزار کارایی پردازنده را نیز بررسی می کند اما کارایی کارت گرافیک در امتیاز نهایی به دست آمده تاثیر بیشتری دارد. در نهایت و پس از حدود 6 ساعت رقابت تیم سوئد 2 توانست به رتبه اول دست پیدا کرده و جایزه 5000 دلاری را به خود اخصاص دهد. تیم دوم در این بخش روسیه بود که علی رقم داشتن امتیاز مساوی با آمریکا به مقام دوم دست یافت. با توجه به قوانین مسابقات، در صورت کسب امتیاز مساوی، امتیاز کسب شده در نرم افزار 3DMark06 ملاک قرار گرفته و تیمی که در این نرم افزار امتیاز بیشتری را کسب کرده بود در مکانی بالاتر می ایستاد. تیم روسیه نیز به همین دلیل توانست بالاتر از تیم آمریکا به مقام دوم دست پیدا کند. و در انتها تیم آمریکا به مقام سوم دست یافت. در این قسمت تیم ایران در میان 25 تیم به مقام چهاردهم رسید. در کل با توجه به تجربه اندک تیم کشورمان و فرصت کمی کمی که برای آماده سازی در اختیار داشتند می توان گفت که نتیجه به دست آمده تا حدی قابل قبول است.
در بخش مسابقه آزاد که تقریبا بلافاصله پس از بخش اول برگزار گردید، تیم های شرکت کننده باید رکورد های جهانی موجود را ارتقا می دادند. تمامی تیم ها می توانسند از قطعاتی که به همراه آورده بودند استفاده کنند و همین مساله هیجان مسابقات تا حد زیادی افزایش داده بود. البته لیست قطعات باید از قبل اعلام می گردید و به تایید می رسید. تیم ایران نیز با استفاده از قطعات بهینه شده ای که به هراه برده بود پا به این قسمت از مسابقه گذاشت. در پایان 2 ساعت رقابت در این بخش، تیم آمریکا 2 توانست با شکستن بیشترین رکورد ها به مقام اول دست یافته و جایزه 3000 دلاری را تصاحب کند. تیم های ویتنام و اندونزی نیز توانستند در رتبه های بعدی قرار بگیرند.